Henk Hofman

De interesse voor fotografie begon bij mij al op jonge leeftijd. Het was een eenvoudig toestel, 100% plastic met een 120 fotorolletje er in, maar het ging overal mee naartoe en het begin van de hobby was daar.

Een aantal jaren en 3 camera's later begon het tijdperk van de analoge reflex, een Pentor Super TL.
Met een fotoclub in het warenhuis waar ik als zaterdaghulp werkte kwam de doka om de hoek kijken en op de MTS hadden ze een vrij te gebruiken doka met 2 vergroters en een droogplaat, wat een luxe.

In de loop der jaren groeide de inhoud (en het gewicht) van de fototas en daarmee ook de grootte van de tas zelf.
De Pentor Super TL en de Practica LLC met hun P-draad objectieven maakten plaats voor een Nikon FE en zo begon het groeiproces van de spullen en de tas opnieuw.

Sinds 2003 ben ik overgestapt op een digitale camera, eerst een Nikon Coolpix 5700, toen een Nikon D300 en nu een Nikon D750, iedere wisseling met het bekende groeiproces van de spullen...

In de loop der jaren heb ik, net als vele vaders met mij, vooral foto's gemaakt van m'n kinderen maar daarnaast heb ik macro fotografie toch altijd wel het leukst gevonden. Het kost veel op- en insteltijd en regelmatig voor niets omdat het onderwerp een paar tellen voor het moment dat de foto genomen kan worden besluit dat het poseren lang genoeg geduurd heeft, maar toch, als het onderwerp wel blijft waar het is en de wind geen spelbreker wordt is het resultaat de tijd en moeite meer dan waard.

Dankzij de computer kent de hobby bijna geen grenzen meer en kan er naar hartelust geexperimenteerd worden met HDR en focus stacking en dat laatste komt weer erg goed van pas bij de beperkte scherptediepte van macro fotografie.